Πιπίλισμα δαχτύλου ή πιπίλας
Το πιπίλισμα του δαχτύλου ή της πιπίλας είναι τμήμα της φυσιολογικής ανάπτυξης του βρέφους, που μπορεί όμως να γίνει συνήθεια. Είναι μια ανακουφιστική συμπεριφορά που απαντάται στο 70-90% των βρεφών σε διάφορους πολιτισμούς -προσφέρει ευχαρίστηση, χαλάρωση για τον ύπνο, ή δίνει αίσθημα ασφάλειας. Η συχνότητα μειώνεται με την ηλικία και έτσι στα 4 ή 5 χρόνια αντικαθίσταται από άλλες συμπεριφορές καθησυχασμού. Σε σύγκριση με την πιπίλα, το πιπίλισμα του αντίχειρα ή των δαχτύλων τείνει να παραμένει περισσότερο, μέχρι την ηλικία των 4-5 χρόνων, οπότε και γίνεται προβληματικό.
Ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες από τη χρήση της πιπίλας;
Η χρήση της πιπίλας μπορεί να σχετίζεται με αρνητικές συνέπειες για την υγεία όπως η πρόωρη διακοπή του θηλασμού ή αυξημένη πιθανότητα οξείας μέσης ωτίτιδας και αργότερα μπορεί να συμβάλει σε κακή σύγκλειση των γνάθων, διαταραχές στην οδοντοφυΐα και την ανάπτυξη της ομιλίας. Ωστόσο σύμφωνα με νεώτερες έρευνες, η χρήση της πιπίλας στον ύπνο μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη του συνδρόμου του αιφνιδίου θανάτου των βρεφών. Οι συστάσεις για τη χρήση τη πιπίλας πρέπει να συνυπολογίσουν τα πλεονεκτήματα έναντι των μειονεκτημάτων.
Πότε συστήνεται η χρήση της πιπίλας;
Η Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρία συστήνει να μη δίνουμε στα βρέφη πιπίλα μέχρι την εδραίωση του θηλασμού, δηλαδή μέχρι την ηλικία του ενός μήνα περίπου, ενώ μετά μπορούμε να τη δίνουμε την ώρα του ύπνου, για την πρόληψη του αιφνιδίου θανάτου των βρεφών. Ωστόσο για να μειώσουμε τις επιπτώσεις στην οδοντοφυΐα, συστήνεται να διακόπτεται η χρήση της μέχρι την ηλικία των 3 χρ.
Συζητήστε το θέμα με την παιδίατρό σας.
